Bij het opstaan, ‘s Morgens, kijk ik , eigenlijk zonder aandacht, in de spiegel.
Je poetst je tanden, kamt de haren, doet wat “ouderdomsuitsteller” met “rimpelvervager” van
een mij nietszeggende naam, liefst met vitamine D (dat herken ik) in de vorm van een
crèmepje op. Klaar is Kees. Na mijn wandeling met de hond, meestal met tranende ogen en
het ontbijt gun ik de spiegel nog een korte blik om mijn oorlogskleuren op te brengen en dan
moet het maar goed zijn voor die dag. Ik ben tevreden met het resultaat. Zo gaat het jaar in,
jaar uit. Soms kijk ik wat langer als ik bij de kapper ben, maar dat is vooral om haar
inspanningen te prijzen. Zolang als de knipbeurt duurt, zie ik niet zo veel zonder bril. Eigenlijk
een hele geruststelling, toch. Het valt altijd mee en die ene keer dat het niet zo is denk ik
“ach het groeit wel weer aan” in 6 weken.

Dan na bijna 10 jaar, moet mijn rijbewijs opnieuw verlengt worden. Denk je es in, wat er zoal
in 10 jaar verandert. Herken ik dit lichaam nog wel? Beslist grijzer en niet meer zo vlot en
fruitig als in mijn herinnering. Zeker de laatste paar jaar behoorlijk ingeleverd door de reuma.
Maar dat is de verpakking, beur ik mezelf nog op. Innerlijk ben ik die positievelling gebleven
en beslist veel wijzer! De CBR papieren vallen op de mat met oké. Ik kan mijn rijbewijs gaan
verlengen.

O ja, er moet ook nog 1 recente foto bij.
Recht vooruit kijkend, (waar naar toe eigenlijk?), bril af, kin iets intrekken (o jee mijn
onderkin), hoofd recht, oren vrij. Ja hoor, hij is goed gelukt. Maar ik herken deze vrouw, die
zo wazig voor zich uit kijkt, met wallen onder de ogen, helemaal niet. Heb ik wat gemist toen
ik vanochtend in de spiegel keek? Gelukkig is het nieuwe rijbewijs een heel kleintje, die in
het verste vakje van mijn knip past. Voor legitimatie gebruik ik wel mijn paspoort, daar sta ik
veel vlotter op MET bril.

Dit verhaal is geschreven door Puck Steinmetz en is een hoofdstuk uit haar verhalenbundel “Worstelen met RA”, verschenen t.g.v. 30 jr. REUMA patiënten vereniging ALKMAAR. Periodiek zullen we hier deze verhalen publiceren.

Publicatiedatum 29-12-2017